Interwencjonizm społeczny a gospodarka
Zdaniem Keynesa częściowy interwencjonizm był gwarancją na zmniejszenie wahań koniunkturalnych oraz poprawę standardu życia całego społeczeństwa. Jego podejście do równowagi w gospodarce zdecydowanie odbiegało od tych, dotąd reprezentowanych. Zdecydowanie odrzucał twierdzenie ekonomii zwanej materialną mówiącą o tym że gdy gospodarka znajduje się w warunkach wolnej konkurencji z łatwością dochodzi do osiągnięcia stanu równowagi, zakładając wykorzystanie w pełni nakładów pracy i kapitału. Zdaniem Keynesa możliwe jest by nie było w całości wykorzystywane te nakłady i aby na przykład dochodziło do pojawienia się bezrobocia a aparat twórczy nie był w pełni wykorzystywany ponieważ nawet ich brak nie oznaczał by i nie dawał gwarancji na pojawienie się stanu równowagi. Dzięki temu że dochodzi od teorii głoszonej przez liberalnych twórców ekonomii, a przechodzi na stronę interwencjonizmu wprowadza wiele nowych pojęć oraz użytecznych wzorów. Keynes wprowadza podział środków polityki ekonomii na pośrednie i bezpośrednie. Do pośrednich należą różne zmiany stopy procentowej oraz mile widziane zmiany w sferze podziału.